Bert (Groen)

“Mijn vader en moeder zijn Paul en Marleen. Ik kom uit de Legebaan en ik heb 1 broer Bram.” Voilà, Bert vat zijn jeugd samen in sneltreinvaart. En zo verloopt ook de rest van het gesprek. Hij is niet stuiten, een echte spraakwaterval en regelmatig moet ik letterlijk: “Stop!” roepen om de boel terug over te nemen. Hij stelt me ook massa’s vragen, hij pikt gewoon mijn interview, da’s een nieuwe ervaring! “Laten we dat maar opnieuw doen”, zeg ik en ik probeer te trein wat af te remmen.

“Ik zat als kleuter in het Schooltje in ’t Groen. Mijn tante (juffrouw Irène) werkte daar en ik werd elke dag opgepikt door haar. Omdat mijn memoe aan de andere kant van Nijlen woonde, ging ik daarna naar de Goezo aan de Bouwelsesteenweg. Dan kon ik elke dag tussen de middag naar ons memoe crossen om daar te eten. Eigenlijk toch wel zalige tijden he?”. “En je veva dan?”, smijt ik er snel tussen. “Mijn grootvader was vroeger kleermaker, hij zat echt nog op zo van die lange planken tafels in kleermakerszit. We waren heel erg fier als we tijdens de misvieringen de kostuums konden tellen die hij gemaakt had. Op een gegeven moment waren dat er meer dan 80! Dat is toch onvoorstelbaar, je kan je dan niet voorstellen hoe trots wij dan waren!”.

“Was jij een rustig kind?”. Bert lacht smakelijk: “Nee, dat is wel het laatste wat je kan zeggen. Mijn verdere jeugd heb ik doorgebracht met erg veel hobby’s: badminton, chiro Jong Leven, discobar Sec…Samen met mijn neef deed ik dat. We knutselden best veel dingetjes zelf in elkaar van licht en geluid om dan in de weekends te kunnen gaan draaien op fuiven. Oh ja, later had ik dan ook nog een programma op de vrije radio.”

“Was jij dan ooit nog thuis?”.  “Mijn ouders noemden me soms Bertje Flits want ze zagen me niet zo vaak. In het begin van de vakantie, na een kamp met een grote zak was en dan tussendoor om thuis de parasol weg te komen wegkapen voor de chiro of zo…”. Hij lacht er zelf mee. “Uiteindelijk zijn weekends of uitjes met de vroegere leden van de Chiro voor mij nog altijd de max. Dat zijn echt de dingen die me blij maken.”

“En nu? Waar heb je nu nog tijd voor?”.  “Wel, wat ik nog niet vertelde is dat ik ook wel redelijk sportief ben. Het zal ongetwijfeld in de genen zitten want mijn papa is ook zo. Hij heeft hier de start-to-run opgericht en rent bijna alle dagen. Dat is dus duidelijk besmettelijk want ondertussen loop ik ook al enkele jaren (halve) marathons en ook mijn broer is erg sportief. Jammer genoeg ben ik paar keer serieus gekwetst geweest waardoor ik het lopen toch wat heb moeten minderen. Omdat ik mijn conditie niet wou kwijtspelen, ben ik dan gaan fietsen. Eerst met zo’n oude herenfiets, en ondertussen met toch wat serieuzer materiaal…Als ik nu naar een vergadering moet (Bert is professioneel verantwoordelijk voor een team van consultants die gespecialiseerd zijn in adviesverlening binnen de publiek sector), bel ik eerst. Ik vertel dat ik met de fiets naar Brussel of Antwerpen kom en vraag dan of ik daar kan douchen. Soms kijken ze wel eens raar ja als ik daar dan ook effectief met de fiets toekom.”. Hij lacht er zelf mee. Ik denk dat hij het stiekem wel fijn vindt om mensen zo even uit hun balans te brengen.

“Mijn vrouw Leni ben ik tegengekomen op een fuif in De Lispenaar in Lier waar een andere discobar draaide (n.v.d.r. Art of Confusion). We hebben ondertussen 2 zonen (Toon en Juul) en die zie ik eigenlijk te weinig. Die gasten komen ook op een leeftijd dat ze dat uitspreken: ‘Papa, waarom zien we jou zo weinig?’.  Wel, dat steekt, dat moet veranderen…Ik maak er nu zaak van om mijn kinderen elke dag naar school te brengen.  Er mag eender wat op het programma staan, die momenten daar komen ze niet meer aan. “.

 

Bert Celis (Groen – 3)

Facebook Comments

Leave a Comment

  • (will not be published)