Victor (Open Vld)

Nog een jonge snaak die Victor maar wel eentje met een gedreven en fiere uitstraling. Enige kind van een Nijlense ondernemerskoppel. Langs de ene kant stamt hij af van een slijpersfamilie (“Staf De Groof, zegt hij trots”) en langs de andere kant is hij kleinzoon van Robert Van Uffelen. “Ondernemen zit in ons bloed. Hard werken ook. Vanaf mijn 14 jaar draaide ik ook al mee.”.

“Bij een enig kind wordt er nogal eens gezegd, dat die het in zijn schoot geworpen krijg.”, zeg ik voorzichtig. “Je bedoelt dat ik het makkelijk had en eerder verwend werd he? Nee, mijn ouders hebben nooit een paraplu voor me opengehouden omdat ik de enige zoon was. Het was zeker niet: mijn kind, schoon kind. Ik werd niet met fluwelen handschoenen behandeld, zo ging het er niet aan toe bij ons. Ook nu nog, ik heb geen nieuwe, hippe wagen of de duurste GSM… Dat is niet de essentie.”.

“Dus een modelkind?”. Het blijft net iets te lang stil. “Ik haalde fijne cijfers in de lagere school, ik moest er ook niet zo veel voor doen maar in het middelbaar liep het stevig mis. En dat was niet makkelijk voor mij maar zeker ook niet voor mijn ouders. Van dag 1 op dag 2, werd ik ineens van top een flop. Met varia scholen tot gevolg. Het is niet dat ik agressief was of mensen heb beschimpt, pijn gedaan of vandalenstreken heb uitgehaald. Ik deed en zei graag gewoon mijn eigen ding. Sommige taken wou ik niet maken, boeken bracht ik soms niet mee… en het gevolg was dat ik met een aantal leerkrachten niet door 1 deur kon…Ze wisten niet wat ze met me aan moesten en dus werd ik vriendelijk verzocht de school te verlaten. En nog een school. Een redelijk zure ervaring voor mijn ouders die totaal niet begrepen wat er gebeurde.”.

“Ik heb dan lang moeten zoeken. Toen ik in het college in Lier terechtkwam, vond ik daar een directeur die me bij zich riep en me zei: ‘Victor, ik heb eens goed je dossier doorgelezen, we gaan dat hier anders aanpakken’. En hij, samen met een oudere leerkracht, die hebben mij een richting ingetrokken..daar zal ik ze voor altijd dankbaar voor blijven.”.

“En nu is kennis is belangrijk voor me, ik leer graag. Momenteel ben ik bezig met een bijkomende ‘Master in de Beleidseconomie’ aan de Ku Leuven, dat boeit me echt, dit wil ik echt. Maar dat is zeker niet het enige. Ik vind het een voorrecht dat we kunnen leren en dat we kunnen veranderen door te leren. Leren kan ook van andere mensen, familie, vrienden…in dat opzicht prijs ik me gelukkig om een brede vriendenkring te hebben. Ik voetbal in Bevel, tennis in Kessel, heb in de Chiro gezeten. Allemaal andere mensen met eigen meningen en ideeën.”.

“Ik weet nog heel goed de laatste keer dat ik echt teleurgesteld was. Dat was toen ik te horen kreeg, dat de job waar ik zo op gebrand was, naar een andere kandidaat ging…Ik kan nu zeggen, dat het een goede, degelijke andere kandidaat is en hij zal die job ook goed uitvoeren…maar dat was toch wel effe een opdoffer, ik wou die job echt. En toch, het houdt me ook met beide voeten op de grond. Mijn ouders zijn daar ook heel sterk mee bezig: met down-to-earth blijven. Ze wrijven het me dikwijls in: voorlopig heb je nog geen enkel stem Victor. Dat is niet omdat ze niet in me geloven maar ze willen dat ik mijn verwachtingen realistisch houd. Maar hoe dan ook, dromen mag he?”

“Welke dromen zijn dat dan?”.

“Mijn ambities? Dat vind ik moeilijk omdat ik sowieso afhankelijk ben van andere mensen. Dat vind ik eigenlijk niet zo fijn maar het kan niet anders. Ik wil vooral bereiken dat ik iets kan doen wat ik graag doe de rest van mijn leven. Als kind las ik al de verkiezingsfolders, was ik er mee bezig, dus deze periode is voor mij echt een hoogdag. We zien wel na 14 oktober. Maar mijn dromen liggen voorlopig daar.”

 

Victor De Groof (Open Vld – 2)

Facebook Comments

Leave a Comment

  • (will not be published)